ช่วงนี้กำลังบ้าอ่านสามก๊กซึ่งเท่าที่อ่านทั้งหนังสือการ์ตูนของเกือบทุกค่าย, ดู VCD ซึ่งเกือบทุกสำนักเขียนไปตามแบบฉบับของ หล่อกว้านจง แต่ใน หงสาจอมราชันย์ นั้นแตกต่างออกไป คือเนื้อเรื่องหลักเป็นไปตาม ฉบับหล่อกว้านจง แต่ในรายละเอียดปลีกย่อย นั้นแตกต่างออกไป
เช่น
เตียวหุยฉบับหล่อกว้านจง เป็น เตียวหุยที่หุนหันพลันแล่น ไม่คิดหน้าคิดหลัง โดนศัตรูปั่นหัวได้โดยง่าย
เตียวหุยฉบับหงสาจอมราชันย์ เป็น ภายนอกดูหุนหันพลันแล่น แต่ภายในกลับลึกซึ้ง มีแผนการณ์มากมาย โดยยอมให้คนอื่นก่นด่าว่าเป็นเก่งแต่ใช้กำลัง
- ในประวัติศาสตร์ไม่มีบันทึกว่าเตียวหุยหน้าตาเป็นเช่นไรหรือเป็นชนชั้นขายหมู แถมอย่างเชี่ยวชาญเรื่องศิลปะอีกด้วย
ลิโป้ฉบับหล่อกว้านจง เป็น เทพแห่งสงคราม เก่งแต่การรบ แต่ความคิดโง่เง่า ทำให้ถูกคนอื่นปั่นหัวโดยง่าย
ลิโป้ฉบับหงสาจอมราชันย์ เป็น เทพแห่งสงคราม ที่เก่งทั้งบู๊ทังบุ๋น สุดยอดๆมากๆ แถมให้ปล่อยข่าวลือว่า โง่เง่าไร้ปัญญา เก่งแต่ใช้กำลัง
- ถ้าโง่เง่าไร้ปัญญาเก่งแ่ต่ใช้กำลังจริง คงไมไ่ด้รับการจารึกฉายาในประวัติศาสตร์ว่าเทพนักรับหรอก
ซึ่งเข้าใจว่าคนเขียนคงเขียนตามจินตนการให้มันได้แง่มุมอีกมุมมองที่เรามองไม่เห็น หรือ เพราะเรายึดติดกับฉบับหล่อกว้านจง จนเกินไป ซึ่งเขียนมาได้ดีมากๆ ผมชอบ ^^ ไว้มีงานหนังสือ จะไปเหมาชุดมาเก็บสะสมไว้ซักหน่อย อิอิ
สุดท้ายขอฝากบางคำที่ได้ข้อคิดจากในการ์ตูนซะหน่อย
- สงครามแต่ล่ะครั้งจะถูกบันทึกด้วยถ้อยคำเพียงไม่กี่คำในประวัติศาสตร์ แต่เป็นไม่กี่คำที่เกิดจากหยาดโลหิตนับล้านหยด
ซึ่งข้อความแบบนี้มีเยอะมากในหนังสือ คือพูดให้เราได้คิดในอีกมุมมอง เด๋วถ้าเจอคำคมๆ จะมาแบ่งปันให้กันฟังเด้อ
Enjoyed this article?
WebsiteWordpress themes!